Rak prostaty jest drugim najczęściej występującym nowotworem złośliwym u mężczyzn. Szacuje się, że w 2020 roku na całym świecie zdiagnozowano raka prostaty u około 1.4 miliona mężczyzn. Rak prostaty pozostaje jednym z najczęściej diagnozowanych nowotworów wśród mężczyzn na całym świecie, stanowiąc 1 na 5 nowych diagnoz.
Łatwiej zapobiegać, niż leczyć
Postępy w wykrywaniu raka prostaty, w tym poprawa metod wykrywania antygenu specyficznych dla prostaty i funkcjonalne techniki MRI, spowodowały zmniejszenie współczynnika śmiertelności, głównie za sprawą wczesnej diagnozy i skutecznego leczenia choroby.
Ogólnie obecne metody leczenia raka prostaty obejmują chemioterapię, radioterapię, terapię hormonalną, chirurgię i kriochirurgię. Opracowano wiele metod leczenia chemioterapeutycznego ukierunkowanych na podatność komórek nowotworowych na wywołanie zaprogramowanej śmierci komórkowej, nazywanej fachowo apoptozą. Niestety, chociaż terapie te wykazują skuteczność, obserwuje się wiele niekorzystnych skutków ubocznych u pacjentów poddawanych podobnym zabiegom. W tej sytuacji istnieje więc ogromna potrzeba opracowania metod terapeutycznych, które pozwolą uniknąć toksyczności związanej z leczeniem chemioterapeutykami i będą mogły być stosowane długoterminowo.
Co jednak jeszcze ważniejsze, rodzi się ogromna potrzeba opracowania metod profilaktycznych, pomocnych w zapobieganiu rozwoju raka prostaty.
Kilka słów o magnezie
Magnez jest niezbędnym dla ludzkiego organizmu pierwiastkiem z grupy makroelementów. Magnez bierze udział w różnych procesach fizjologicznych, w tym w przewodnictwie nerwowym, skurczach mięśni, funkcjonowaniu układu sercowo-naczyniowego, metabolizmie energetycznym oraz syntezie białek i kwasów nukleinowych. Dlatego też niedobór lub zaburzenia metaboliczne magnezu wiążą się z rozwojem licznych chorób.
Jak wynika z niedawno opublikowanych badań, magnez wpływa dodatnio na odporność przeciwnowotworową naszego organizmu, potęgując cytotoksyczność komórek odpornościowych, skierowaną przeciwko komórkom nowotworowym. Ponadto magnez odgrywa kluczową rolę w utrzymaniu stabilności genomowej oraz regulacji programowanej śmierci komórkowej, w związku z czym jego niedobór zwiększa niestabilność genomu i sprzyja przebiegowi procesu nowotworzenia. Przykładowo w jednym z badań wykazano, że wysokie spożycie magnezu jest istotnie związane ze zmniejszonym ryzykiem rozwoju raka jelita grubego.
Im mniej magnezu, tym większe ryzyko raka
Ponieważ jednak jeszcze do niedawna brakowało podobnych ustaleń dotyczących związku poziomu spożycia magnezu z ryzykiem rozwoju raka prostaty, pewien zespół badawczy podjął się zadania wyjaśnienia tych zależności. Badając pod tym względem ponad 16 tys. mężczyzn, naukowcy posłużyli się narzędziem statystycznym, znanym jako skala niedoboru magnezu (MDS); im wyższy wynik w tej skali – tym głębszy niedobór magnezu.
A w toku swoich badań naukowcy ustalili, że każdy wzrost MDS o 1 jednostkę wiązał się z wyższą o 26% częstością występowania raka prostaty. Ponadto, w porównaniu z MDS równym 0, MDS równy 3 lub wyższy wiązał się z ponad 3-krotnym wzrostem częstości występowania raka prostaty. Przeprowadzona tutaj analiza statystyczna wykazała istotną, dodatnią korelację linową pomiędzy MDS a częstością występowania raka prostaty. Z kolei analiza podgrup wskazała, że dodatnia zależność między MDS a rakiem prostaty jest generalnie spójna dla wszystkich grup męskich populacji.
Magnez kontra rak prostaty
Tak więc zdaniem samych autorów, wyniki ich badań wskazują na istotną zależność między MDS a ryzykiem raka prostaty, przy czym wyższe MDS wiąże się ze zwiększoną częstością występowania tego nowotworu, a odkrycia te podkreślają potencjalną rolę niedoboru magnezu w rozwoju raka gruczołu krokowego.
Ostatecznie suplementację magnezu możemy więc chyba uznać za wysoce skuteczną profilaktykę raka prostaty.
Sławomir Ambroziak
Źródło: